Erdoğan Kocagöncü Anısına

  Hep ölümden yazıyorum. Bu yazıda ölümle ilgili...

      Bir dost, bir kardeş, bir yoldaş. Şimdi yalnız başıma seyrediyorum yolları. Hatırlıyorum da büyük hayellerimiz vardı. Şimdi ne olduğunu ben bile bilmiyorum. Şaşırıyorsundur oradan bana. Nasıl olduda her ota boka yazı yazan Raifhan bu sefer yazmadı diye. Yazamadım lan. Kelimeler gelmiyor artık. Cümleleri yutuyorum. Ağır bir yalnızlık yaşıyorum, evden çıkmıyorum günlerdir. Kimseyi arayamıyorum. Arasam ne diyecem ki? Nasıl gidiyor diye mi soracağım. Oğlum hiç bir şey aynı gitmiyor. Canım sıkıldığında çat diye yanına gelirdim. Şimdi evine girmeye korkuyorum. Evet ilk defa korkuyorum Ed. Beni korkutan şey seni orada görememek oluyor. Seni orada görememekten korkuyorum kardeşim. Geç kaldım yazmakta. Günlerim karışıyor. Vakit bir hızlanıp bir yavaşlıyor. Bak sana ne diyeceğim cuma günü cenazenden sonra bişey oldu ne olduğunu hatırlamıyorum herkes dağıldı evlere sanırım yemek falan yiyecektik. Bende arabayla geziyordum. Bir an boşluğuma geldi. Elimde telefon sık kullanılanlarda sen varsın. Seni merak ettim ettim ne yaptı ne etti diye seni arıyordum telefonla. 2 saniyelik bi dalgınlık. Sonrasında hatırladım ki seni gömmüştük kardeşim. O kadar rahatsız oldum ki. Kelimeler açıklamama yetmiyor o hissiyatı. Özgürüme canım yandı bide benim. O yurt dışında olunca gelemedi. Benden istedi kardeşimin üstüne benim için de toprak at diye. 3 Toprak attım. Birisi özgür içindi, birisi benim ve diğeride gelemeyen arkadaşlarım içindi. Senden özür dilerim kardeşim. Seni görmeye arabanın içine girmediğim için senden özür dilerim kardeşim morg da seni görmeye gelmediğim için. Ama mezarına Yalvaçta olduğum her gün geliyorum. Geceleri mezarlığa girmekten etkilenen biriydim. Yanından bile geçmezdim. Ama sen olduğun yere geliyorum geceleri. Korkmuyorum. Beni bir şekilde koruyacağını biliyorum. Benim can dostum. Her şeyi beraber yaptığım tek insan. Belki kızıyorsundur bana ağladığım için. Belki de bu yazılarım için kızıyorsundur. Seni gömdüğümüz gün akşamı mezarına geldik. Bütün ekip. Özgürüde telefonla aradık. Sen varmışcasına muhabbet ettik. Ama dönerken seni alamadık yanımıza. Vakit varken tomurcukları topla. Zaman hala geçiyor. Ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir. Sen bizim bulabileceğim en iyi adamdın. Her zaman iyi olarak kalbimizde yaşacaksın. Sana ölüm yakışmadı hiç Ed. Bu hayatta ki en iyi adama sesleniyorum yakındır buluşmamız..