Saflık

  Yüreğim sensiz çok üşüyor, o kadar özledim ki ellerini..
 
   Sen aşık bir kadındın. Çok geç oldu bunu anlamam. Bir şeçenek olmak, aşık olunan değil, sadece o hissin denek olarak kullanıldığı bir yürek olmak acıtıyor içimi. Bundandır belki de sana deli gibi tutuluşum. Ve bundandır senin bana hiç tutunmayışın, ardında kırık dallar bırakıp yok oluşun. Özgür kanatların, naif ruhun, buram buram aşk kokan tenin. Hepsi birer suçlu içimde. Tutuklanması gereken müebbetlik birer suçlu Sana varamamış, senin olamamış  olmanın acısı birikmiş tamamen içimde. Çoğalmış, kanamış, kanatmış..
  Ahh! Kadınım..
  İnsanların gördükleriyle hayal ettikleri çok başkadır. Her ne kadar dışarıdan sıradan bir insan gibi görünsen de aklımın içinde o kadar ince zarif bir insandın ki.. Hatırlıyorum da bir gün dışarıda yemek yiyordun. Ben aç değildim. Oturuyordum karşında öyle. Ama seni izlemiyordum.. Sırf yemek yerken utanırsın rahat yiyemezsin diye. Sende fark edip gülmüştün.. ''Neden güldün?''  diye sorduğumda ''Ben rahat yiyeyim diye bana bakmıyorsun.'' demiştin. Yanımda ki rahatlığını öyle düşünüyordum ki. Hatta bazen ben zorlanıyordum.
         Sanırım ben, bizi özledim..