Başkalaşım 

Eskiden sevmenin ne demek olduğunu insanlara anlatmak yerine tüm benligimle yansitirdim. Ama artık bunun ne demek olduğunu bile bilmiyorum. Sürekli öfkeliyim. Ama çevreme değil kendime. Nasıl olduda bu kadar kalpsiz bu kadar acımasız olabildim diye. Her gün çığlıklar kopuyor icimde kimseye duyuramıyorum, gösteremiyorum. Eskiden soyledigim herşey içten gelirdi bir hevesle. Ama artık söykediklerim bana bile o kadar yapmacık o kadar yalan geliyor ki. Nasıl bu kadar değiştin diyorum kendime. Ne oldu da insanlara verdiğin değer bir anda yok oldu diye soruyorum. İç dünyam büyük bir savaşta. Bunu hissedebiliyorum. Her savaşın bir bedeli vardır. Bunun bedelini merak ediyorum. Gözlerimi kapattığımda artık sadece karanlık görüyorum. Kimsenin silueti gelmiyor. Yada hayal kuramıyorum. Kalbim artık yoruldu insanların aptal hareketlerinden, onlar yüzünden hevesleri hep yarım kaldı. Zamanla yumuşak olan kalbim ise çok katılaştı. Ruhumu boğmaya başladı. Hissedebiliyordum. Ve artık bur kalbim olsaydı seni sevebilirdim diyebiliyordum.