Elveda

  Gözlerimden akarken damla damla yaşlar kalbim titriyordu. Hıçkırıklarımla savaşıyordum. Beynimden bir sinyal daha geliyordu. ''Yapma, aynı şeyler olacak'' Ve tüm bunların hepsi körpe karanlıkta olurken piyanonun başında sadece tek bir notaya basıyordum. Anlamıştım ki korkar olmuştum. Tekrar ölmeye hazırmıydım? Umut çocuklarım diri diri yanarken sinir uçlarının hissizleşmeye başladığını fark etmiştim. Umut çocuklarımı bügünlere getire bilmem zaman almıştı. Şimdi ise yanıklarını iz kalmadan kapatmaya çalışıyordum. İmkansızdı. Çocukken çizdiğim resimlerde iki kuşa selam eden güneş vardı. Şimdi ise yanan ışıklarımı kaplayacak kadar karanlığım var. Ve biliyorum bunların hepsi geçmişte kalmış bir rüya. Evet sana veda ediyordum. Çünkü asla geçmişle yaşayamam. Bir sonucu vardır bunun. Ruhumu kaybetmek istemiyordum. Ve son vedanın adını ELVEDA koydum.

  

Benim kelamımı bir kişi yıktı, kalemimi kırdı. Sözlükte sevgiliydi anlamı.