Kendince
  Sıradan bir  gecenin karanlık bir köründe sen beni çoktan unutmuşken yazıyorum..
 İki insan. Aşk bitmemesi için dua edilen insanlığa bahşedilmiş mucize varlıktır. Varlıktır evet. Varlığı ile yaşadığını hisseder insan. Yaşamak, mutlu, neşeli, heyecanlı, kederli, acılı olmak tanımlarını içinde barındırır. Bu hislerin toplamını oluşturan varlıktır aşk. Yaşamak demektir aşk. Nefesinin yettiğine kadar dolu dolu yaşamak. Ve yaşanan her şey gerçektir. Öylesine yaşanmış bir şey değildir..
  Aşk unutulmak için yaşanmamıştır. Bir insan unutmak için aşk yaşayamaz. Bunu istese bile bedeni karşı çıkar. Ve sonunda bedeniyle ruhu savaşa girer. Benim tabirimle delirmemek için kendiyle konuşur. Herkesin farklıdır inandığı aşk. Kimiside aşk yaşadığını sanar. Aşkı anlatamazsın ki tek bir şeyle.
  Bir insan neden iyi yada kötü bir şey yapar? Cevabını vereyim. Kendince haklı olduğu sebepleri vardır. Bunu açıklayamaz. Açıklasa bile tatmin edici olmaz. Kötü bir şey yaparsa sevmediğini düşünür karşısında ki. Ama aslında deli gibi seviyordur. Ve bunu canı çok yandığı için yapıyordur. Yoksa neden sevdiği insanı kırmak incitmek istesin ki.
                                      
                           Ne kadar sevsem de canını yakmak istedim..
https://www.youtube.com/watch?v=pbdiL9vN0WY