18 Aralık 2018 Salı

                 Bir İnsanı Sevmekle Başlayacak Her Şey 

     Bana çok yakın birinin duvarında şöyle bir yazıyla karşılaştım ''Bir insanı sevmekle başlayacak her şey.'' diye. İlk gördüğümde şaşırmıştım. Anlam verememiştim. ''Nasıl her şey başlayacak?  Ee ben çok mutluyum ki şuanda. Sevincede değişen bişey olmaz, olamaz. Çünkü ben kendimi biliyorum..'' gibi şeyler söylemiştim. Daha önce hiç sevmemiş olan halim diyor tabi bunları. Sonra birinden hoşlanmaya başladım. ''Böyle saçma duygulara yer yok bende'' diyordum. Çünkü bunlar hep bir zayıflık olarak gelmişti bana. Neyse devam edeyim hoşlanıyorum demiştim. Böyle küçük bir mesaj gelse bile merak ediyordum. Bir anda açmaya çalışıyorum. Sonra kendi kendime ''Ne yapıyorsun sen! Saçmalama küçük düşüyorsun. Sen Raifhan Güneş'sin.''diyordum. Eskiden egoist biriydim. Birazda narsist. Hiç kimsenin gidişi üzmez en fazla arınmış olurum gibi cümleler. İşte hayat hep süprizlerle doluya.Hoşlantının yerini kıskançlık almaya başladı. Kendi içimde sadece benimle konuşsun benimle ilgilensin ben olayım hayatında. Değişmeye başlamıştım ve bunu ruhum kabullendi ama bedenim kabullenemedi. Sürekli uykusuzluk ve halsizlik olaya başladı. Anlamıştım ki ruhum ve bedenim büyük bir savaş içerisindeler. Bedendim kazanırsa ruhumu kaybederdim. Eğer ruhum kazanırsa sürekli bir acı içerisinde kalacaktım. Ruhum kazanmıştı. Artık yeni Raifhan'a selam edebilirdim. Zamanla, insanlarlı kibar ve tüm naifliğimle karşılıyordum. Seviyordum ama içimi korku kaplamıştı. ''Ya bir gün giderse. Ya başkalarına seni seviyorum deyip onlara sarılırsa?'' diye. Bu düşünce içimi öyle yıpratıyordu ki..  Artık hasta ruhlu biriydim. Sonra o yazıyla tekrar karşılaştım ''Bir insanı sevmekle başlayacak her şey.'' Düşündüm baya düşündüm. Yaptıklarıma baktım. Kendime baktım Nasıl bir değişime gitmişim. Gerçekten bir insanı sevmekle başlamıştı herşey.. Kendimden başka birisini düşünüyordum ve bu benim için büyük birşeydi.  Eski den egoist, narsist olan ben kibar, insanların düşüncelerine önem veren, kendinden ödün veren bir insana dönüşmüştüm...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

  Sessiz Eda Bazen düşünüyorum, anılarım geçiyor gözümün önünden, fakat eskisi kadar iyi hatırlayamıyorum. Sanırım iyi kötü ne varsa hepsini...